رابطه نامشروع
بهمن 20, 1397 Comments..0
دانلود پایان نامه

. بیمهگذار در مقابل این ضمان وجهی به عنوان حقبیمه میپردازد.

بند دوم : بیمه به عنوان یک قرارداد غیر معین (مستقل)
نظر مشهور بیمه را عقد مستقل دانسته و با استناد به عمومات و ادله صحت عقود و معاملات، بر صحت و استقلال عقد بیمه استدلال نموده و معتقدند که برای صحت عقد شرایطی معین شده است، هر رابطهای که دارای تمام این شرایط باشد، عقد است؛ اعم از این که عین این رابطه درصدر اسلام موجود بوده یا بعدا تاسیس شده باشد.
قائلین به این نظر با استناد المؤمنون عند شروطهم و اوفوا بالعقود، بر این تأکید کرده‏اند که «عقد بیمه، عقدی مستقل است‏ و صلح یا هبه معوضه نمی‏باشد، از باب ضمان عهده‏ هم به شمار نمی‏آید، اگر چه ممکن است به صورت صلح‏ و هبه معوضه و ضمان معوض هم واقع شود. عقد بیمه، در هر نوعی صحیح و عقدی لازم است… .»
اگر چه بیمه از جهاتی شباهت به عناوین دیگر از قبیل هبه، صلح و یا ضمان دارد، ولی هر یک از عناوین فوق در اصطلاح و عرف جامعه معنا و شرایط خاص خود را داشته و تفاوتهایی با دیگر عقود دارند که حدود هر یک را مشخص می‏کند. اینکه این نوع قرارداد در زمان صدر اسلام وجود نداشته، موجب نمی‏شود که ادله عامه مانند اوفوا بالعقود، شامل آن نشود؛ زیرا این قاعده فراگیر بوده و شامل هر عقد و قراردادی می‏شود، مگر عقدی که به جهتی از جهات دیگر فسادی داشته و از قلمرو قاعده خارج شود.
در نهایت به نظر میرسد که نظر صحیحتر این باشد که بیمه خود قرارداد مستقلی است که در عرف جامعه ارتباطی با عناوین دیگر فقهی ندارد، بلکه یک قرارداد رسمی و مستقل است که بیمه‏گر و بیمه‏گذار با شرایط ویژه‏ای بین خود منعقد کرده و ملتزم به رعایت آن می‏باشند. همانند سایر عقود طرفین علاوه بر رعایت شرایط اختصاصی عقد بیمه، باید شرایط عمومی صحت قراردادها را نیز در انعقاد قرارداد بیمه رعایت نمایند.

گفتار دوم : شرایط ماهوی صحت بیمه

حقوق بیمه به عنوان یکی از رشته‏ها حقوق خصوصی در مقایسه با سایر عقود پیشینه دراز مدتی ندارد، در حقیقت با تصویب قانون بیمه 1316 بود که قواعد و ضوابط بیمه‏ شکل گرفته و همگام با رشد و تحول اقتصادی و اجتماعی به تدریج در جامعه ‏رواج یافت. حقوق بیمه اگر چه در کلیت خود از قواعد عمومی قراردادها پیروی می‏کند، با این همه دارای ویژگیهایی است که به آن اصالت و استقلال می‏بخشد. بنابراین شرایط صحت عقد بیمه در دو عنوان شرایط عمومی و شرایط اختصاصی مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

بند اول : شرایط عمومی صحت قرارداد بیمه
درستی و اعتبار قرارداد بیمه ‏تابع شرایط صحت معاملات مندرج در ماده 190 قانون مدنی است که‏ در برگیرنده چهار عنوان قصد و رضا، اهلیت‏، موضوع معین مورد معامله و مشروعیت جهت معامله بوده و رعایت آنها در قرارداد بیمه، مانند سایر عقود الزامی است و فقدان یک یا چند مورد از آنها اعتبار قرارداد بیمه را مخدوش خواهد کرد.

قصد و رضا
قصد و رضا دو چهره بنیادی اراده در تشکیل ساختمان عقد بهشمار میروند. برای اینکه عقدی منعقد شود باید هر دو طرف قصد انشا داشته باشند. این قصد باید همراه با رضایت و تمایل باشد. بنابراین هرگاه اراده سالم نباشد و از روی اشتباه یا اکراه ابراز شود، عقد باطل یا غیر نافذ خواهد بود.
بیمه نیز مانند سایر عقود متضمن ایجاب و قبول است. ایجاب عقد بیمه از طرف بیمه گذار میتواند به صورت شفاهی یا کتبی باشد. در رویه شرکتهای بیمه معمولا این عمل با تکمیل فرم چاپی که از طرف نماینده بیمهگر در اختیار متقاضی قرار داده میشود، صورت میگیرد، تا با تکمیل آن و تعیین ماهیت و شدت خطر اطلاعات مورد نیاز در اختیار بیمهگر قرار گرفته و او بتواند بطور صحیح خطر را ارزیابی نموده و بر اساس تقاضای بیمهگذار بیمهنامه مورد نظر وی را صادر نماید.
اصل این است که قرارداد برای شخصی که آن را انشا میکند منعقد میشود و آثار آن نسبت به او جریان پیدا میکند. اگر پیشنهاد دهنده تصریح به نمایندگی خود نماید، در صورت قبول از سوی بیمهگر عقد بیمه برای اصیل منعقد شده و اصیل طرف حقوق و تعهدات ناشی از قرارداد قرار میگیرد. اما اگر تصریح به نمایندگی نشود، پیشنهاد دهنده طرف قرارداد محسوب میشود.
به موجب قواعد عمومی قراردادها رضایت شرط اعتبار و نفوذ قرارداد است و ضمانت اجرای فقدان آن عدم نفوذ عقد است. مثلا اگر شخصی به انعقاد قرارداد بیمه اکراه شود، رضایت او پس از زوال اکراه سبب تنفیذ عقد است. البته هرگاه بعضی از انواع بیمه توسط قانونگذار اجباری شناخته شوند، این موارد از شمول احکام معاملات اکراهی خارج میشوند.
اظهار نظر شده است که ضمانت اجراهای مندرج در مواد 11 ، 12 و 13 قانون بیمه ، در اثر معلول بودن رضای بیمهگر در نظر گرفته شده است. اما به نظر میرسد که در شرایط مواد مذکور رضای بیمهگر در زمان انعقاد قرارداد موجود بوده است، اما قانونگذار به خاطر عدم رعایت یکی از اصول اساسی بیمه یعنی اصل حسننیت و نقض تکلیف افشای حقایق، ضمانت اجراهای خاصی را با توجه به ماهیت خاص عقد بیمه مقرر نموده است. در فصلهای آتی تفصیلا به این موضوع پرداخته میشود.

اهلیت
به موجب ماده 210 قانون مدنی متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند. به موجب ماده 211 برای اینکه متعاملین اهل محسوب شوند، باید بالغ، عاقل و رشید باشند.
بیمهگر نیز باید اهلیت داشته باشد. اهلیت شخص خقوقی از قبیل شرکت بیمه در حد موضوع آن است، به موجب ماده 31 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری مصوب 1350 عملیات بیمه در ایران به وسیله شرکتهای سهامی عام ایرانی که کلیه سهام آنها با نام باشد، انجام خواهد گرفت. اگر شرکت بیمهنامهای راصادر نماید که به موجب اساسنامه خود مجاز به صدور آن نبوده است، عقد بیمه معتبر نخواهد بود. برای مثال به موجب بندهای 4 و 5 ماده 5 قانون بیمه مرکزی ایران و بیمهگری، بیمه مرکزی ایران صرفا اختیار انجام بیمههای اتکایی و قبول بیمهها اتکایی اختیاری از موسسات داخلی یا خارجی را دارد. بنابراین بیمه مرکزی اهلیت انجام معاملات بیمه مستقیم را نداشته و در صورت اقدام، معامله به سبب عدم اهلیت بیمهگر باطل خواهد بود.

موضوع قرارداد
هر چند در ماده 190 فقط به معین بودن موضوع اشاره شده، اما شرایط موضوع قرارداد فقط به معین بودن محدود نمیشود.
به موجب ماده 214 قانون مدنی « مورد معامله باید مال یا عملی باشد که هر یک از متعاملین تعهد تسلیم یا ایفای آن را میکنند. »
به موجب ماده 4 قانون بیمه «موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت یا هر حق مالی یا هر نوع مسئولیت حقوقی مشروط بر اینکه بیمهگذار نسبت به بقای آنچه بیمه میدهد ذینفع باشد و ممکن است بیمه برای حادثه یا خطری باشد که از وقوع آن بیمهگذار متضرر می گردد.»
از یک طرف به موجب ماده 4 قانون بیمه مال معین، شخص بیمهشده و یا مسئولیت شخص در مقابل خطر یا خطرهای مصرح در بیمهنامه، موضوع قرارداد بیمه را تشکیل میدهند. از طرف دیگر به موجب ماده 214 موضوع قرارداد بیمه تعهدی است که هر یک از بیمهگذار و بیمهگر به موجب قرارداد دارند. از طرف بیمهگذار پرداخت حقبیمه و از طرف بیمهگر تعهد به جبران خسارت. به این معنی که قرارداد بیمه دارای موضوعات متعددی است.
موضوع بیمه باید معین باشد. به عبارت دیگر نباید مردد باشد. مثلا اگر شخصی که دارای دو منزل باشد، قرارداد بیمه آتشسوزی منزل مسکونی منعقد نماید و مشخص نباشد که کدام یک از خانههای خود را بیمه نموده، قرارداد بیمه به لحاظ مردد بودن موضوع بیمه باطل است. همچنین موضوع بیمه باید معلوم باشد، به این صورت که در متن بیمهنامه بطور صریح و واضح قید شود تا هیچگونه ابهامی به وجود نیاید. برای مثال اگر فروشگاهی بیمه میشود، باید مشخص باشد که چه اموالی بیمه شده، برای مثال آیا کالاهای موجود در انبار نیز مشمول بیمه هست یا خیر.

مشروعیت جهت
چهارمین مورد از شرایط اساسی صحت قراردادها که در بند آخر ماده 190 قانون مدنی مورد اشاره قرار گرفته، مشروعیت جهت قرارداد است. به موجب ماده 217 «در معامله لازم نیست که جهت آن تصریح شود ولی اگر تصریح شده باشد باید مشروع باشد و الا معامله باطل است.»
جهت در لغت به معنی سو، طرف و نیز علت آمده است. در اصطلاح حقوقی جهت به معنی سبب و علت بکار رفته و منظور از جهت در ماده 217 سبب غایی و هدف عقد است که شخص را برای انعقاد عقد بر میانگیزد و داعی یا انگیزه است که طرف معامله در سر دارد. این داعی در اشخاص مختلف به تناسب متفاوت است. به همین دلیل گاه از جهت معامله به سبب شخصی معامله نیز تعبیر میشود.
جهت نامشروع با نظم عمومی جامعه تعارض پیدا میکند. در این صورت اعتبار بخشیدن به یک چنین عمل حقوقی زمینه اختلال در جامعه را از سوی قانون که خود باید پاسدار نظم عمومی جامعه باشد، فراهم میآورد. مثلا هرگاه در بیمه عمر، بیمهگذار شخصی را که با او رابطه نامشروع دارد به عنوان ذینفع تعیین نماید و انگیزه او از این کار حفظ آن رابطه باشد، در صورت تصریح در عقد بیمه باطل خواهد بود.

مطلب مشابه :  پایان نامه با موضوع موانع و محدودیت

بند دوم : شرایط اختصاصی قرارداد بیمه
عقد بیمه مانند سایر عقود معین از حیث شرایط تشکیل، تکالیف طرفین در مقابل یکدیگر و ضمانت اجرای عدم انجام این تکالیف، علاوه بر قواعد عمومی حاکم بر قراردادها، شرایط و احکام اختصاصی خود را دارد. علاوه بر شرایط مذکور در ماده 190 قانون مدنی، در بررسی اهلیت طرفین، نفع بیمه‌ای و در بحث از شرایط موضوع بیمه عنصر خطر نیز قابل طرح میباشند.

نفع بیمهای

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

زمانی شخصی در موضوعی نفع دارد که از آن بهره ببرد و یا از لطمه دیدن آن زیان ببیند، و ضرورتا با فقدان شی ارتباط ندارد. در اصطلاح حقوق بیمه، داشتن نفع بیمهای عبارت است از داشتن نوعی رابطه و علاقه با موضوع بیمه، علاقه یا رابطهای که در نتیجه بروز خطرات بیمه شده ممکن است چنان لطمه ببیند که سبب ورود خسارت، زیان یا لطمه به شخص بیمهگذار شود.
نمونههای نفع بیمهای مانند حق مالکیت عین یا منافع- حق عینی تبعی (حق مرتهن) – مسئولیت در مقابل زیاندیده مانند مسئولیت متصدی حمل و نقل در مقابل مالک کالا-
نباید این امکان وجود داشته باشد که شخصی بتواند اموال دیگری را بیمه کرده و در صورت خسارت دیدن این اموال از بیمهگر خسارت دریافت نماید. فقدان نفع بیمهای قرارداد بیمه را به شرطبندی و قمار نزدیک میکند. برای مثال اگر شخصی در مورد محمولهای که از نقطه الف به نقطه ب در حرکت است، بیمهنامه خریداری نماید، در حالیکه هیچ نفعی در سالم رسیدن محموله به مقصد ندارد، مثل آن است که شرط شده اگر محموله سالم به مقصد رسید، او صد هزار تومان به بیمهگر بپردازد و اگر به مقصد نرسید، یک میلیون تومان از بیمهگر دریافت نماید. فقدان نفع بیمهای علاوه بر اینکه باعث عدم مشروعیت قرارداد بیمه میشود، موجبات سوءاستفاده از نهاد بیمه و ایجاد خسارت عمدی نسبت به حقوق و مالکیت اشخاص را فراهم میآورد.
رعایت فلسفه بیمه و منع استفاده از بیمه برای اشخاصی که فاقد نفع بیمهای هستند ایجاب مینماید که نفع بیمهای نه تنها در هنگام انعقاد قرارداد بلکه در هنگام وقوع حادثه نیز لازم باشد. چنانچه شخصی در زمان انعقاد بیمهنامه نفع بیمهای داشته باشد، مثلا مالک اموال موضوع بیمه باشد، ولی متعاقبا این نفع را از دست بدهد، مانند آنکه اموال موضوع بیمه را به غیر منتقل نماید، اصولا دیگر نفع و ضرری در عدم تحقق حادثه نخواهد داشت. همچنین نفع بیمهای باید در هنگام انعقاد عقد بیمه موجود باشد؛ بنابراین اگر کسی نسبت به مالی فاقد نفع بیمهای باشد، با این حال آن را بیمه نماید، هر چند بعد از انعقاد عقد نسبت به آن مال نفع بیمهای پیدا نماید، عقد باطل خواهد بود.
در حقیقت از دست دادن نفع بیمهای سبب میشود تا اهلیت متقاضی بیمه مخدوش شده و لذا به علت نداشتن شرایط صحت معاملات بطور صحیح، قرارداد بیمه اعتباری نخواهد داشت.

2- خطر موضوع بیمه
بیمه به این دلیل به وجود آمده است که‏ مردم نمی‏دانند چه خطراتی دارایی و سلامتی‏ آنها را تهدید می‏کند. به همین دلیل با پرداخت‏ مبلغ معینی تامین خساراتی‏ را که‏ از عهده جبران آن بر

دیدگاهتان را بنویسید

فوکا | Postmag سبز فایل.