ملاک های تشخیصی اختلال ذخیره کردن(احتکار) براساسDSM-5
مرداد 27, 1397 Comments..0

اختلال احتکار(ذخیره کردن)

اختلال احتکار یا ذخیره کردن با مشکل مداوم دور انداختن اموال یا دل کندن از آنها، صرف نظر از ارزش واقعی آنها، در نتیجه نیاز خیالی نیرومند به ذخیره کردن اجناس و ناراحتی مرتبط با دور انداختن آنها مشخص می شود. اختلال احتکار با جمع کردن طبیعی تفاوت دارد. برای مثال، نشانه های اختلال احتکار به انباشته شدن تعداد زیادی اموال منجر می شود که به قدری مکان های زندگی را پر می کند و به هم می ریزد که از مصرف آنها به طور قابل ملاحظه ای چشم پوشی می شود. نوع اکتساب افراطی اختلال ذخیره کردن، که اغلب اما نه همه افراد مبتلا به اختلال ذخیره کردن را توصیف می کند، از جمع آوری، خریدن، یا دزدیدن بیش از حد اجناس تشکیل می شود که مورد نیاز نیستند یا جایی برای نگهداری آنها وجود ندارد(انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013).

 

ملاک های تشخیصی اختلال ذخیره کردن(احتکار) براساسDSM-5

ملاک های تشخیصی                                                                                (42F)3/300
 
الف. مشکل مداوم در دور انداختن اموال یا دل کندن از آنها، صرف نظر از ارزش واقعی آنها.

ب. این مشکل ناشی از نیاز خیالی به ذخیره کردن اجناس و ناراحتی مرتبط با دور انداختن آنهاست.

پ. مشکل دور انداختن اموال به انباشتن اموال منجر می شود که مکان های زندگی فعال را متراکم و به هم ریخته می کند و به طور قابل ملاحظه ای موجب صرف نظر کردن از مصرف آنها می شود. اگر مکان های زندگی به هم ریخته نباشد، فقط به علت مداخله افراد ثالث است(مثل اعضای خانواده، نظافتچی ها، صاحبان قدرت).

ت. ذخیره سازی موجب ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا سایر زمینه های مهم دیگر عملکرد می شود(از جمله حفظ کردن محیط امن برای خود و دیگران).

ج. ذخیره کردن ناشی از بیماری جسمانی دیگر(مثل صدمه مغزی، بیماری مغزی-عروقی، نشانگان پرادر-ویلی[1]) نیست.

د. ذخیره سازی با نشانه های اختلال روانی دیگر(مثل اختلال وسواس فکری- عملی،کاهش انرژی در اختلال افسردگی اساسی، هذیان ها در اسکیزوفرنی یا اختلال روانپریشی دیگر، نقایص شناختی در اختلال عصبی- شناختی عمده، تمایلات محدود در اختلال طیف اوتیسم) بهتر توجیه نمی شود.

مشخص کنید اگر:

همراه با اکتساب بیش از حد: اگر مشکل دور انداختن اموال با اکتساب بیش از حد اجناسی همراه باشد که مورد نیاز نیستند یا فضای کافی برای آنها وجود ندارد.

مشخص کنید اگر:

همراه با بینش خوب یا نسبتأ خوب: فرد تشخیص می دهد که عقاید و رفتارهای مرتبط با ذخیره کردن(که به مشکل دور انداختن اجناس، به هم ریختگی، یا اکتساب بیش از حد مربوط می شوند)مشکل ساز هستند.

همراه با بینش ضعیف: فرد عمدتأ متقاعد شده است که عقای و رفتار ذخیره کردن(که به دور انداختن اجناس، به هم ریختگی یا اکتساب بیش از حد مربوط می شوند) با وجود شواهد مغایر، مشکل ساز نیستند.

همراه با فقدان بینش/عقاید هذیانی: فرد کاملاً متقاعد شده است که عقاید و رفتارهای ذخیره کردن(که به مشکل دور انداختن اجناس، به هم ریختگی، یا اکتساب بیش از حد مربوط می شوند) با وجود شواهد مغایر، مشکل ساز نیستند.

 

 

.

 

[1]- Prader – Willi syndrome

مطلب مشابه :  سلامت روانی از نظر مکاتب مختلف

[2]- neuropsychological

[3]- maladaptive cognitive process

[4]- memory

[5]- executive function

[6]- orbitofrontal cortex and prefrontal regions

[7]- Vogel

[8]- Salmon

[9]- emotional attachment to possessions

[10]- neurobiological

[11]- anterior cingulate cortex

[12]- Mataix- Cols

[13]- Abramowitz

1-Read

[15]-timpano

فوکا | Postmag سبز فایل.