منبع پایان نامه ارشد درباره رادیو و تلویزیون، مشارکت سیاسی، خاورمیانه، جامعه پذیری
دی 8, 1397 Comments..0
دانلود پایان نامه

سیاسی و اجتماعی را به‌درستی به تصویر بکشانند. ایفای نقش وجدان جمعی مستلزم این است که رسانه‌ها بتوانند تمام نظام اجرایی را نقد کنند، زیرا انتقاد سازنده با رفع خطا و اجرای درست امری سازنده است. تحت چنین شرایطی نقش رسانه‌ها هدایت و تأثیرگذاری بر افکار عمومی، ساختن ایدئولوژی و فرهنگ توده‌ای، پرورش شهروندانی نقاد و ایجاد همبستگی اجتماعی در جامعه‌ای باز و کثرت‌گرا می‌باشد.بنا به اهمیت بحث «رسانه‌ها و مشارکت سیاسی» گروه پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی پژوهشکده تحقیقات استراتژیک قصد دارد در این شماره از سلسله مقالات گروه پژوهش‌های رسانه از منظرهای مختلف به بحث پیرامون نقش رسانه‌ها در مشارکت سیاسی بپردازد.مقاله اول این پژوهشنامه اختصاص یافته است به مقاله «نقش رسانه‌ها در فرایند جلب مشارکت سیاسی» نوشته دکتر حسن سبیلان اردستانی. هدف این مقاله، نمایش فرایند جلب مشارکت عمومی با رویکرد به مشارکت سیاسی با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای است. به این منظور مطالب این مقاله در دو قسمت مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در قسمت اول تعریف مشارکت و خصوصیات آن مورد واکاوی قرار گرفته است. این قسمت دست‌اندرکاران را به موضوع مشارکت مسلط می‌نماید به این ترتیب اشتراک معنایی برای تمامی کارگزاران اعم از تصمیم‌گیران، برنامه‌ریزان، رسانه‌ها و مجریان به وجود می‌آورد و این تحقق مشارکت را میسر خواهد کرد. قسمت دوم به اصول و قواعد جلب مشارکت به‌وسیله رسانه‌های همگانی اختصاص دارد. در این قسمت فرایند جلب مشارکت به‌وسیله رسانه‌ها، تبلیغات برای مشارکت، بسترسازی و محرک‌های رسانه‌ای تشویق مشارکت آورده شده‌اند.مقاله بعدی تحت عنوان «نقش رسانه‌ها در مشارکت سیاسی شهروندان» نوشته شهرود امیرانتخابی و جواد حیران‌نیا است. مفروض نویسندگان آن است که با پیچیده شدن و گسترش جوامع، اهمیت ارتباطات در بعد سیاسی روزافزون می‌شود. این نقش رسانه‌ها می‌تواند در راستای هماهنگی و همسویی با نظام سیاسی و در خدمت آن باشد. در این راستا نویسندگان ضمن تشریح رابطه رسانه و سیاست به بررسی نقش و وظایف رسانه‌ها در ارتباطات سیاسی، مشارکت سیاسی، عوامل مؤثر بر مشارکت سیاسی، انتخابات و مشارکت سیاسی، توسعه سیاسی و در نهایت نقش رسانه‌ها در مشارکت سیاسی پرداخته‌اند(امیر انتخابی:1389).

2-6-2)وسایل ارتباط جمعی و مشارکت سیاسی
   جی بلوملر در سال 1986 در مقاله” نقش نظریه‌ها در کارایی تحقیقات ارتباطات” به جمع‌بندی در باره نظریه های مربوط به تأثیر رسانه های جمعی دست زده است وی در مورد قدرت تأثیر وسایل ارتباط جمعی بر مخاطبان از آغاز قرن اخیر تا کنون سه باور متفاوت را مطرح کرده است:                       
1-نظریه تزریقی : این نظریه تا اواخر جنگ جهانی دوم ادامه داشته و معتقد بوده است که رسانه های جمعی بسیار قدرتمند و با نفوذند. این قوی‌ترین نظریه موافق با تبلیغات مستقیم سیاسی است.
2-نظریه دوم نظریه انتشار اطلاعات یا دکترین پشتیبانی  است که از جنگ دوم جهانی تا حدود سال 1960 توسط ژوزف کلاپر دوام داشته است. این دیدگاه معتقد است که رسا نه های جمعی نمی‌توانند عقاید را شکل و یا نگرش مخاطبان را تغییر دهند بلکه صرفاً گونه های مختلف اطلاعات را ارسال و باورهای موجود را تقویت می‌کنند.
3-نظریه سوم بر جسته سازی رسا نه ای است. این دیدگاه از 1960 به بعد بو جود آمده و اولین بار توسط برنارد کوهن به طور استعاری و سپس توسط مک کومب و دونالدشا در تحقیقات به کار گرفته شد. این دیدگاه معتقد است که اولویت‌های رسانه‌ها و موضوعاتی که آن‌ها بر جسته می‌کنند بر اولویت‌های عمومی مردم تأثیر می‌گذارد و این تأثیر غیرمستقیم است. عواملی چون سن، جنس، تحصیلات، وفاداری جزیی، اطلاعات سیاسی و…در تصمیم گیری سیاسی اثر مستقیم و غیر مستقیم دارند.
  محسنیان راد می گوید در جامعه ای که فاقد احزاب تعریف شده و مشخص بوده‌اند و بجای آن شبه احزابی هیأتی حضور داشته‌اند بیشتر شاهد قدرت تبلیغات غیر مستقیم در مقابل تبلیغات مستقیم هستیم. آنچه در اینجا مورد استفاده قرار می‌گیرد نقش رسانه‌ها به عنوان یکی از عوامل جامعه پذیری سیاسی در چارچوب دکترین پشتیبانی می‌باشد که توسط ژوزف کلاپر مطرح شده است. این نظریه که در واقع قدرت تبلیغات غیرمستقیم را تایید می‌کند و معتقد است:1- پوشش رسا نه ای رقابت‌های انتخاباتی، در کشاندن مردم به پای صندوق‌های رأی تأثیر داشته است .2 -تعداد کمی از مردم تحت تأثیر دریافت‌های خود از رسانه‌ها تغییر رأی می‌دهند.3-مخاطبان رسانه‌ها، خود را در معرض پیام‌هایی قرار می‌دهند که با نگرش‌های سیاسی پیشین آن‌ها موافقت و سازگاری داشته باشد. (محسنیان راد :‌1378ص5 ).

3-6-2)تلویزیون
تلویزیون اکنون تنها به ما اطلاعات لازم برای یک زندگی در جامعه مدرن و پست مدرن نمی دهد; بلکه تعیین می کند که مهم چیست؟ و چه چیز بی اهمیت است؟ مطلوب و غیر مطلوب کدام است؟ طرز لباس پوشیدن و آداب معاشرت را نیز تلویزیون تعیین می کند. حتی پاسخ دادن به این پرسش که صدا و سیمای مطلوب کدام است، خود به خود و دانسته و ندانسته، احیانا به عهده تلویزیون گذاشته می شود. در این صورت، دیگر نمی توان تلویزیون را وسیله انگاشت. روزنامه ها و تلویزیون بدین ترتیب، عین پیام است و در شرایطی که در بیشتر کشورهای خاورمیانه، روزنامه ها و تلویزیون های داخلی از رسانه های خارجی تغذیه می کنند و آنها را به
عنوان منبع خبر و رسانه رسانه های خود تلقی می کنند، طبیعی است که نقش بزرگی در انتقال فلسفه و فرهنگ کشورهای شمال ایفا می کنند. داوری تاکید می کند که تلویزیون به این معنا، هرگز یک وسیله نیست; زیرا وسیله، چیزی است که آدمی به اختیار و برای رسیدن به هدف و مقصدی به کار می برد; اما تلویزیون، خود مقصد و هدف است. بنابراین، تلویزیون عین قدرت است و به هر کجا که قدم می گذارد، آن جا را متحول می کند. در عین حال، اضافه می کند که تلویزیون جزء ذاتی این عالم جدید و متجدد است. نمی توان در دنیای جدید به سربرد; اما با شإن مهم از شوون این عالم یعنی تلویزیون کنارنیامد.)داوری اردکانی ۱۳۷۴، ص ۴۷.(

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد با موضوعبستنی، چربی، افزایش، باکتری

4-6-2)تاریخچه شبکه یک سیما
شبکه یک سیما، به عنوان فراگیرترین و پرسابقه ترین شبکه تلویزیونی ایران ،از عمری بیش از 30 سال در دوران پس از انقلاب اسلامی برخوردارد است و درطی این 30 سال، کوشیده است تا اهداف و کارکردهای یک رسانه ملی را به بهترین و موثرترین شکل به منصه ظهور رساند. این درحالی است که با  احتساب سال های پیش ازانقلاب اسلامی، شبکه یک سیما، به عنوان با سابقه ترین شبکه تلویزیونی ایران، ازعمری متجاوز از40 سال برخوردار خواهد شد که با این سابقه فعالیت، از بعد منطقه ای نیز به عنوان  پرسابقه ترین شبکه تلویزیونی درخاور میانه محسوب می شود. نخستین ایستگاه تلویریونی ایران (TV1) درسال 1347، به صورت غیر رسمی فعالیت خود راآغاز کرد که نخستین فرستنده خصوصی خاورمیانه محسوب می شود و درآمد آن نیز از طریق پخش پیام های بازرگانی تامین می شد. شروع به کار شبکه یک سیما به سال 1350 یعنی آغاز به کار تلویزیونی ملی درایران باز می گردد که اولین تلویزیونی ملی درایران به صورت رسمی آغاز بکارکرد. ازابتدای دهه پنچاه، شبکه اول رادیو و تلویزیون، «رادیو و تلویزیون ملی ایران» نام گرفت و در سال1354، پخش رنگی برنامه های آن آغاز شد. پش از پیروزی انقلاب اسلامی، شبکه یک سیما به عنوان شبکه سراسری تلویزیون ایران به فعالیت پرداخت که تا به امروز ادامه داشته است.
این شبکه در ۱۱ مهر ۱۳۳۷ با نام تلویزیون ملی ایران شروع به کار کرد. در آن زمان این شبکه به عنوان بخشی از رادیو تلویزیون ملی ایران فعالیت می‌کرد.
با سفر محمد رضا شاه پهلوی به فرانسه طی قراردادی با ژاک شیراک نخست‌وزیر وقت فرانسه، ایران سیستم رنگی سکام را خرید و در سال ۱۳۵۴ این شبکه پخش برنامه را به صورت رنگی آغاز کرد.
پس از انقلاب اسلامی ایران نام این شبکه از تلویزیون ملی به نام فعلی‌اش تغییر کرد. از سال‌های میانه دههٔ ۸۰ شمسی از این شبکه با نام شبکه ملی نیز یاد می‌شود. در دوران مدیریت علی لاریجانی این شبکه سیستم پخش رنگی خود را از سکام به پال تغییر داد.

5-6-2)خبر 21 شبکه اول ، برگزیده مردم
 در نظر سنجی که از سوی مرکز تحقیقات صدا و سیما در سال 1385 انجام شد اخبار ساعت 21 شبکه اول سیما با 59/5درصد پر بیننده‌ترین بخش خبری انتخاب شد. با انجام این نظر‌سنجی مشخص شد که 84 درصد مردم، بیننده اخبار سیما هستند. از این تعداد 23 درصد هر روز، 21 درصد اکثر روزها، 29 درصد بعضی روزها و 11 درصد به ندرت اخبار سیما را پیگیری می‌کنند و 16 در صد نیز اصلا اخبار سیما را پیگیری نمی‌کنند.
به گزارش  اداره کل روابط عمومی صدا و سیما، در این نظرسنجی که دی ماه سال 1385 صورت گرفت 14218 نفر از شهروندان 15 سال و بالاتر 31 شهر کشور به پرسش‌هایی درباره اخبار صدا و سیما پاسخ دادند.
با انجام این نظر‌سنجی مشخص شد که 84 درصد مردم، بیننده اخبار سیما هستند. از این تعداد 23 درصد هر روز، 21 درصد اکثر روزها، 29 درصد بعضی روزها و 11 درصد به ندرت اخبار سیما را پیگیری می‌کنند و 16 در صد نیز اصلا اخبار سیما را پیگیری نمی‌کنند.این گزارش همچنین نشان می‌دهد بخش‌های خبری ساعت 21 شبکه یک با 5/59 درصد، ساعت 3020 شبکه دو با 6/57 درصد، ساعت 22 شبکه سه با 5/52 درصد، ساعت 14 شبکه یک با 1/47 درصد، ساعت 19 شبکه یک با 9/40 درصد، ساعت 30/22 شبکه دو با 5/39 درصد و ساعت 45/18 شبکه سه با 3/34 درصد،پربیننده‌ترین بخشهای خبری سیما هستند . بر اساس این گزارش از میان بخش‌های خبری شبکه‌های صدا، بخش خبری ساعت 14 شبکه سراسری پرشنونده ترین است و رتبه‌های دوم تا پنجم نیز به همین شبکه اختصاص دارد. همچنین 55 درصد پاسخگویان، اخبار صدا و سیما را در حد خیلی زیاد و زیاد و 32 درصد در حد کم و خیلی کم با واقعیت منطبق دانسته‌اند و 3 درصد نیز «اصلا» اخبار صدا و سیما را در سرعت خبررسانی در حد خیلی زیاد و زیاد و 23 درصد در حد کم و خیلی کم موفق دانسته‌اند و حفظ یک درصد «اصلا» صدا و سیما را در این امر موفق ندانسته‌اند. همچنین 48 درصد پاسخگویان، اخبار صدا و سیما را در حد «خیلی زیاد و زیاد» و 32 درصد در حد «کم و خیلی کم» بی‌طرفانه دانسته‌اند و 86 درصد از مخاطبان در حد «خیلی زیاد و زیاد» و 12 درصد در حد «کم و خیلی کم» به اخبار صدا و سیما اعتماد دارند. (سایت حلیلی خبری عصر ایران تاریخ انتشار: ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ – ۱۶:۳۱صفحه نخست » اجتماعی )

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد با موضوعپروبیوتیک، باکتری، لاکتوباسیلوس، بیفیدوباکتریوم

1-7-2)دانشجویان و سیاست
بررسی رابطه دانشجویان با سیاست و شناسایی عوامل و زمینه های موثر بر آن، از ابعاد مختلف قابل تحلیل و ارزیابی است؛ از دیدگاه مارکوزه، هابرماس، فوکو، دانشجویان دارای سه ویژگی و خصیصه اصلی اند که می توانند پتانسیل و ظرفیت جنبش های اجتماعی جدید باشند:
1. خصیصه سنتی؛ دانشجویان جوان هستند و جوانی برای خود ویژگی هایی دارد. عمده ترین ویژگی جوانی این است که سن هیجان ها و انرژی های متراکم است که م
ی خواهند، این انرژی متراکم و هیجان انباشته را در جایی تخلیه کنند؛ از این رو سن دانشجویی سن مقتضی تحرک و حرکت های انقلابی است.
2. ویژگی معرفتی؛ چون دانشجو با معرفت ها و اطلاعات تازه سر و کار دارد و از لحاظ روشی نیز متُد انتقادی و تحلیلی را دنبال می کند، به وضع موجود رضایت نمی دهد و با آن درگیر است. پرسش گر و انتقادگر است و این ویژگی موجب می شود که دانشجو به عنوان محور اصلی تحرکات اجتماعی شناخته شود.
3. دانشجو محافظه کار نیست؛ کسانی چون مارکوزه و دیگران می گفتند که طبقات اجتماعی، به علت وابستگی به کار، شغل و درآمد، محافظه کاراند، اما دانشجو چون کار و اشتغال ندارد، محافظه کار نیست؛ آرمان خواه است و در راه آرمانش هزینه می کند و به هزینه کردن، راحت رو می آورد.(صالحی:1382ص8 )

1-8-2)گروه های نفوذ
گروههای سیاسی، گاهی کارکرد حزبی پیدا می کنند اما حتما برای تأثیرگذاری در سیاست پدید نیامده اند؛ بلکه کارکرد صنفی نیز دارند ولی در عرصه های سیاسی هم فعالند. گروههای نفوذ، الگوی خاصی یا خواسته مشخصی و یا اساسنامه و مرامنامه مثل احزاب ندارند ولی می توانند در برخی عرصه ها نظیر حضور در پارلمان و پیگیری برخی مسائل از طریق چانه زنی با نمایندگان عمل کنند.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، گروههای فشار یا ذی نفوذ با این عناوین به رسمیت شناخته نشده اند؛ اما از اصل 26 بر می آید که انجمنهای سیاسی و صنفی می توانند نه به صورت احزاب، بلکه به صورت گروه شناخته شده و شناسنامه دار در عرصه های سیاسی حاضر شوند و به تأثیرگذاری بپردازند.
اصل 27 قانون اساسی نیز که «تشکیل اجتماعات و راه پیماییها را بدون حمل سلاح، به شرط عدم اخلال به مبانی اسلام آزاد دانسته است»، این مطلب را می رساند که گروهها هم می توانند با چنین اجتماعاتی نسبت به خواسته های خود اقدام کنند و در سطوح مختلف سیاسی مشارکت نمایند( ایوبی: 1378، ص48)

1-9-2)هویت سازی
عقاید و هویت سیاسی یک شخص، تأثیر تعیین کننده ای بر عمل سیاسی او می گذارد. در سیاست و مشارکت سیاسی و اجتماعی، بر خلاف علوم طبیعی، بین نظر علمی و عقاید، یعنی بین معرفت سیاسی و عقیده ی سیاسی فاصله ای نیست و نمی توان تأثیر عقاید و هویت یک شخص بر عمل سیاسی اش را انکار کرد. بیشتر مردم و فعالان سیاسی، عقاید و هویت سیاسی خود را در دوره ی جوانی کسب می کنند، اگرچه در آینده ممکن است تحت تأثیر شرایطی تغییر عقیده دهند. عواملی مثل جامعه پذیری و تأثیرپذیری کودک و نوجوان از اندیشه ی حاکم در محیط تولد، احترام اجتماعی به یک عقیده، سازگاری عقیده ای و میزان سازگاری با عقاید و تجربه ی شخصی، در شکل گیری هویت سیاسی شخص در دوره ی رشد شخصیتی مؤثر هستند. (مجله صباح حوزه: بهار 1385، ص13)

1-10-2)رویکرد فرهنگی در تبیین مشارکت
فرهنگ از مهم ترین متغیرهای مشارکت سیاسی و اجتماعی است. در جامعه ی دارای فرهنگ سیاسی مشارکتی، مشارکت افراد گسترده تر است و در جامعه ای که فاقد چنین فرهنگی است، مردم با پدیده های سیاسی و اجتماعی برخوردی انفعالی دارند.
در جامعه شناسی سیاسی درباره ی عوامل مؤثر بر مشارکت، نظریه های گوناگونی وجود دارد. نظریه ی «ماکسوبر» است که نقش فرهنگ را پررنگ تر از سایر عوامل می داند در حالی که نظریه ی «دترمینیستی مارکس» عامل اقتصادی را زیربنای روابط اجتماعی، از جمله مشارکت می داند. به نظر می رسد فرهنگ های مختلف انگیزه ها و توقعات متفاوتی را د

دیدگاهتان را بنویسید

فوکا | Postmag سبز فایل.