فهرست بستن

پایان نامه حقوق با موضوع : کنوانسیون حقوق کودک

پدران و مادران خواست که به بهانه های واهی فرزندان خود را نکشند. آنجا که در قرآن آمده است: «از بیم تنگدستی فرزندان خود را نکشیده مائیم که به آنها و شما روزی می دهیم آری کشتن آنان همواره خطایی بزرگ است».
همچنین رسول خدا (ص) می فرماید: «از ما نیست کسی که به خردسالان رحم نکند».
جالب اینکه این حمایت ها از حقوق کودکان زمانی مطرح شده که هیچ نهاد سازمان یا کنوانسیون بین المللی برای دفاع از حقوق کودکان وجود نداشته است. اسلام با در نظرگرفتن همه ی نیازمندی های اولیه جسمی، روحی و روانی کودکان و دفاع از آن زمینه را برای رشد پیشرفت آنان در همه جنبه ها فراهم آورده است.
این نکته در حوزه ی تحول در اسلام با اهمیت است که اندیشمند فرانسوی به نام شارل ریموند در کتابی به نام حقوق اسلامی پیرامون پیشرفت حقوق کودک و عدم مسئولیت کیفری از اطفال می گوید: «حقوق جزای اسلام دوازده قرن از حقوق ممالک اروپایی پیشرفته تر است، زیرا زمانی که ما حیوانات و اجساد را محاکمه و مجازات می نمودیم در جزای اسلامی اصل عدم مسئولیت کودکان و افراد فاقد عقل و اختیار پذیرفته شد. و مهم تر اینکه قاعده ی شخصی بودن مجازات پایه گذاری گردیده است».
از دیگر تحولات حقوق کودک، غیر علنی و ساده بودن تشریفات دادرسی به جهت جلوگیری از لطمات و خسارت های روحی و روانی است که اطاله ی دادرسی در شرایط سنی کودکان و نوجوانان ایجاد می نماید. این موضوع نیز از طرف مجامع بین المللی در پیمان نامه ها و قطعنامه ها درخواست و کشورها نیز به تبع آن خود را با سایر تابعان حقوق بین المللی همراه نمودند.
کنوانسیون حقوق کودک شامل اساسی ترین حقوق بشر برای کودکان در 29 آبان ماه سال 1368 به تصویب رسید.
در شهریور 1369 مجمع عمومی سازمان ملل اولین نشست جهانی خود را با نام «اجلاس جهانی سران برای کودکان» به بهبود زندگی کودکان اختصاص داد. در سال 1380 دبیر کل سازمان ملل متحد گزارشی را در زمینه پیشرفت مالی انجام شد.
گزارش یاد شده شامل برخی از دستاوردهای بزرگ جهانی در آن دهه می باشد. تا سال 2000 در مقایسه با سال 1990 مرگ و میر کودکان زیر 5 سال در هر سال سه میلیون نفر کمتر شده بود. در همان گروه سنی تعداد کودکان کم وزن 4 درصد کاهش داشته و 82 درصد از کل کودکانی که باید به مدرسه می رفتند تا آن زمان در مدرسه ابتدایی ثبت نام کرده بودند. در گزارش سال 2001 همچنین به مواردی که هنوز جای پیشرفت دارند یا مواردی که ناتمام مانده، اشاره شده بود. نیمی از افراد بشر که کاملاً فقیر بودند، 11 میلیون کودکی که قبل از 5 سالگی از بیماری های قابل پیشگیری می مردند، 150 میلیون کودکی که سوء تغذیه داشتند و حدود 120 میلیون کودکی که به مدرسه نمی رفتند.

نشست ویژه مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای کودکان از تاریخ 18 تا 20 اردیبهشت 1381 برگزار شد. برای اولین بار خود کودکان نقش رسمی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل را داشتند.
یک سال بعد از نشست ویژه مجمع عمومی سازمان ملل، 105 کشور در سراسر دنیا اقدامات پیشگیرانه مشخصی را هم برای طراحی برنامه عمل ملی و هم برای اجرای این طرح ها انجام دادند.
پیمان نامه ی حقوق کودک که بیش از 180 کشور جهان مفاد آن را امضا کرده اند، مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 20 نوامبر 1989 میلادی می باشد. این پیمان نامه مشتمل بر یک مقدمه و 54 ماده است. این که طبق اصول اعلام شده در منشور سازمان ملل متحد، شالوده ی آزادی، عدالت و صلح جهانی همانا به رسمیت شناختن منزلت ذاتی و حقوق مساوی غیر قابل انکار همه اعضا و خانواده ی بشری است. این نکته از این نگاه دارای اهمیت است که سازمان ملل متحد در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر اعلام نموده است، دوران کودکی مستلزم مراقبت و مساعدت ویژه است. همچنین خانواده نیز از گروه های بنیادین جامعه و محیط طبیعی رشد و رفاه است و کلیه اعضای آن و به ویژه کودکان و نوجوانان، باید از حمایت های ویژه ای برخوردار باشند.

در ماده 21 کنوانسیون حقوق کودک، ضمن اشاره به فرزندخواندگی، اعلام می دارد: «کشورهایی که نظام فرزندخواندگی را به رسمیت می شناسند یا آن را مجاز می دانند تضمین خواهند کرد که منافع عالیه ی کودک، مهم ترین نکته مورد توجه باشد و باید با مجوز مقامات واجد صلاحیت صورت پذیرد.
کنوانسیون برای رعایت حقوق کودک به خانواده به عنوان یک گروه بنیادین جامعه نگاه می کند و ارزش فوق العاده ای را به آن می دهد. کنوانسیون بر این نکته تأکید دارد که زمانی کودک می تواند به حقوق حقه ی خود دست پیدا نماید که در فضای خانواده که مملو از تفاهم و محبت است رشد یابد.
2-1-6-حقوق کودکان :
حقوق کودک را در یک نگاه کلی می توان به دو بخش تقسیم کرد: حقوق او از آن جهت که انسان است و حقوق او از آن جهت که کودک است. بخش نخست از حقوق او اعم از حقوق فردی، اجتماعی و اقتصادی با حقوق بزرگسالان یکسان است و برخلاف نوع دوم موقت نیست مثلاً در برخورداری از حق حیات که مهمترین و اساسی ترین حق هر انسان است و نیز حق سلامت جسمانی کودک و بزرگسال تفاوتی ندارند براین اساس کیفر سلب این حقوق هم در مورد هر دو یکسان است حتی چنین انسان به محض شکل یافتن از حرمت ونیز اهلیت از حقوق برخوردار است و به تدریج با رشد او حقوقش بیشتر می شود. از دیدگاه فقها، نفس محترم همان قدر که بر بزرگسال صدق می کند بی کم و کاست بر کودک و حتی جنین انسان به ویژه پس از پیدایش حیات در آن نیز صدق می کند از این رو اسقاط عمدی چنین در فقه اسلامی مستوجب پرداخت دیه است.
2-2- برخی از حقوق کودکان :
2-2-1- انتخاب نام نیکو :
نخستین امری که پدر از آن را به فرزندش احسان و نیکی می کند، انتخاب نام نیکوست. در اسلام نیز یکی از نخستین وظایفی که بر عهده والدین پس از تولد نوزاد نهاده است انتخاب نام نیکو برای اوست. رسول گرامی اسلام می فرماید:
«حق فرزند بر والدین آن است که نام او را نیکو انتخاب کند». در واقع انتخاب نام نیکو برای فرزند در اسلام نوعی احسان خوانده می شود زیرا بخشی از نیازهای روحی و روانی کودک برآورده می شود و به او شخصیت و اعتبار می بخشد و هم او را از توهین و استهزا دیگران دور می کند. از نگاه اسلام نام زیبا می تواند برای کودک امنیت و آسایش روانی پدید آورد چنانکه در روایت آمده است: وقتی امام صادق شنید کسی نام فرزندش را محمد گذاشته است فرمود: «به کودک خود دشنام مده و او را کتک مزن و به او بدی نکن».
2-2-2- تأمین خوراک و تغذیه مناسب برای کودک:
بهره مندی از تغذیه و خوراک مناسب از حقوق مسلم کودک و برطرف کننده نیاز جسمی اوست. کنوانسیون حقوق کودک براساس بند «ج» ماده 24 کشورهای طرف کنوانسیون متعهد شده اند: «مبارزه با بیماری ها و سوءتغذیه را از راه فراهم کردن مواد غذایی مقوی و آب آشامیدنی سالم دنبال کنند».

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در اسلام بنابر فرموده رسول گرامی اسلام: «هیچ کاری بهتر از سیر کردن شکم گرسنه نیست». و در جای دیگر فرموده اند: «از حقوق فرزند بر پدر آن است که به او غذای پاک و خوب بدهد».
البته اگر والدین توانایی تأمین مواد غذایی مناسب را نداشته باشند وظیفه ی دینی افراد جامعه است که نیازهای غذایی آنان را تأمین کنند، چنانکه رسول خدا فرموده اند: «هرکسی بخوابد و همسایه ی او در کنارش گرسنه باشد و او بداند به من ایمان ندارد».
2-2-3-حق تحصیل :
در اسلام فراگیری دانش یک فرضیه است چنانکه پیامبر اسلام می فرماید: «از گهواره تا گور دانش بجویند». آموختن دانش از جمله حقوق فرزندان بر والدین است و از آنجا که شخصیت کودک در مراحل نخستین زندگی در خانواده شکل می گیرد. آموختن دانش به کودکان برعهده والدین نهاده شده است تا در ابتدای زندگی آنها را به صلاح دانش مسلح کنند تا به وسیله ی آن بر مشکلات چیره شوند. امروزه در جهان توسعه یافته مراحل نخستین سوادآموزی امری اجباری است در کنوانسیون حقوق کودک در اصل بند ماده 28 کشورهای طرف کنوانسیون متعهد برابر اقدام هایی مانند اجباری کردن تحصیلات ابتدایی برای همگان تشویق شکل های گوناگون آموزش متوسط و در دسترس قرار دادن آموزش عالی برای همگان براساس توانایی ها به شیوه ی مناسب معمول دارند.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز حقوق تحصیلی برای کودکان و عموم مردم به رسمیت شناخته شده است چنانکه بنابر اصل 30 قانون اساسی: «دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش را رایگان برای همه ی ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد».
2-2-4-حق تفریح و بازی:
یک ضرب المثل انگلیسی می گوید: «اگر کودکی را همیشه به کار واداری از بازی ورزش محدودش کنی عاقبت احمق می شود». اگرچه این مثل اغراق آمیز به نظر می رسد واقعیت این است که حرکت و جنبش، اساس هر عمل غریزی و پایه ی وظایف زندگی به ویژه در دوران خردسالی و کودکی که زیربنای بنیه جسمی انسان را پی ریزی می کند از این رو امام صادق می فرماید: «باید هفت سال نخست زندگی کودک، آزادانه به بازی و جنبش بدنی صرف شود».
در واقع در مراحل نخستین زندگی نباید از کودکان انتظار داشت که دنیای سرشار از شادی و نشاط خود را با دنیای بزرگترها جا به جا کند بلکه باید آن ها را در بازی و تفریح آزاد گذاشت و به تندرستی و سلامتی آنها آسیب وارد نشود، چنانکه رسول گرامی اسلام می فرماید: «کسی که کودکی نزد اوست باید رفتار کودکانه را در پیش گیرد. مولوی می گوید: چونکه با کودک سروکارت فتاد پس زبان کودکی باید گشاد».
اسلام حتی آموزش بازی ها و ورزش های مانند سوار کاری، شنا و تیراندازی به فرزندان را از وظایف والدین می داند در بند ماده 31 کنوانسیون حقوق کودک نیز آمده است: «کشورهای طرف کنوانسیون، حق کودک را برای تفریح آرامش، بازی، فعالیت های اخلاق مناسب سن خود و شرکت آزادانه در حیات فرهنگی و هنری به رسمیت می شناسد».
2-2-5-پرهیز از اعمال خشونت جسمی و روحی به کودک :
یکی از عوامل تخریب شخصیت کودکان خشونت جسمی و روحی است به همین سبب بنا بر ماده 19 کنوانسیون حقوق کودک کشورهای طرف کمیسیون متعهد شده اند: «اقدام های قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی را در جهت حمایت از کودک در برابر همه شکل های خشونت جسمی و روحی، آسیب رسانی و سوءاستفاده به عمل آورند».
در دین اسلام نیز به این مهم توجه جدی شده است چنان که وقتی مردی در حضور امام علی از فرزند خود شکایت کرد امام علی فرمود: «او را نزن بلکه از او دوری کن قهر کن ولی نه طولانی».
در واقع این حدیث بیان می کند که اگر تنبیه برای تربیت کودک انجام می گیرد بهتر آن است که این تنبیه تنبیه بدنی نباشد بلکه از عواطف کودک استفاده شود زیرا تنبیه بدنی زمینه ساز مشکلات روحی و عاطفی فراوانی همچون سرخوردگی و تخریب شخصیت کودکان می شود ولی وقتی از کودک دوری شود او خود کم کم به اشتباه خود پی می برد. البته این دوری نباید طولانی شود، زیرا ممکن است از یک سو روی عواطف کودک اثر عمیق بگذارد و زمینه ساز مشکلات روحی او را شود و از سوی دیگر بر اثر طولانی بودن از تأثیر این ابزار تربیتی کاسته شود بنابراین امام پس از دستور دادن به دوری های بی درنگ سفارش می کند که این فاصله گرفتن والدین طولانی نشود.
رسول خدا می فرماید: «خداوند به هیچ چیز خشم نمی گیرد آن چنان که به خاطر زنان و کودکان خشم می گیرد». خشونت نسبت به کودک با عزتمندی او ناسازگار است به همین دلیل در اسلام تا حد ممکن و جز از سر ناچاری از تنبیه جسمانی کودک پرهیز داده شده است.
2-2-6-احترام به مقام کودک :
کودکان مانند هر انسان دیگری دوست دارند محبوب واقع شوند و به شخصیت آنها احترام گذارده شود از این رو رسول خدا سفارش می کند: دوست بدارید کودکان خود را و به آن ها ترحم و به وعده خود به آنان وفا کنید. همچنین می فرماید: «وقتی نام فرزندتان را می برید او را گرامی دارید و جای نشستن را برای وی باز کنید و با او ترش رو نباشید». باز می فرماید: «اگر کسی فرزند خود را ببوسد حسنه ای برای او نوشته می شود».
در واقع همه این موارد از نشانه های احترام گذاری درست و کامل به کودکان است که والدین می توانند ب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *