نابینایی که صخره‌نوردی و عکاسی می‌کند!+عکس

در این گزارش داستان هیجان انگیز زندگی پسری رو می خونید که با وجود اینکه نابینا شده، اما عکاسی و صخره نوردی رو به صورت حرفه ای دنبال کرده.

به گزارش آلامتو به نقل از مجله مهر: جاستین سالاس وقتی که ۱۴ سال داشته، تقریبا همه بینایی خودشو از دست می دهد و نابینا می شه، حالا ۲۲ سال سن داره و از اون جایی که انگیزه زیادی واسه زندگی داشته و معتقد بوده که هیچ چیزی نشدنی نیس، حتی اگه نتونه ببینه! تونسته یه عکاس حرفه ای و البته صخره نورد شه.

چشم های جاستین در اثر حادثه یا مریضی نابینا نشده ان، بلکه اون یه روز صبح از خواب بیدار شده و متوجه شده که دیگه نمی تونه ببینه، از اون جایی که همیشه بینایی ضعیفی داشت، از پنج سالگی عینک می زده، اما شماره چشم هاش به شکل عجیبی با سرعت بالا می رفته و در آخر اون دیگه نمی تونه چیزی ببینه.

نابینایی که صخره نوردی و عکاسی میکنه

2104160

البته اون دکترهای زیادی رو واسه درمان این مشکل دیده و مدت ها تحت نظر دکتر بوده، یکسال پس از اینکه بینایی اش رو از دست می دهد، از همه دنیا و کارایی که همیشه از انجام دادن اون ها لذت می برده محروم می شه، از همین رو تنها می شه و حتی مدت ها کلامی حرف نمی زده و تنها جلوی کامپیوترش که صفحه بسیار بزرگی داشته، می نشسته و به صفحه اون به اندازه ای نزدیک می شده تا بعضی نورها و اشکال اون رو تشخیص بده.

اما این خونه نشینی باید تموم می شد، بیو جانسون یکی از دوستان نزدیک جانسون یه روز به سراغش میاد و اون رو واسه دوچرخه سواری بیرون می برد، اون ها روزای زیادی این کار رو انجام میدن و جانسون مانند راهنما جلوی جاستین می رفته و اگه مانعی بوده، به اون خبر می داده.

در همین بین یکی دیگه از دوستان جاستین، اون رو به صخره نوردی دعوت می کنه، و می گوید «واسه صخره نوردی لازم نیس، ببینی، باید احساس کنی.» از اون روز به بعد اون ها واسه صخره نوردی می روند و علاوه بر باشگاه، سراغ صخره های واقعی در طبیعت هم رفته ان.

نابینایی که صخره نوردی و عکاسی میکنه

حتما می پرسید جاستین چیجوری صخره ها رو پیدا می کنه و از اون ها بالا می رود، این جا باید گفت که دوستانش به خاطر همین کنار اون هستن، اون ها پایین تر از اون حرکت می کنن و با به کار گیری عباراتی که از قبل مشخص شده اون رو راهنمایی می کنن. البته این حرف ها همون چیزهاییه که جاستین در زمان صخره نوری روی اون ها حساب کرده.

خود جاستین در این باره می گوید: «وقتی که کار روی یه صخره رو شروع می کنم، علاوه بر اینکه صدای اطرافیانم رو می شنوم، خودمم تلاش می کنم با لمس کردن سنگ ها، شکل اون ها رو تو ذهن حفظ کنم و بدونم واسه هر صخره از چه راهی رفته ام. در برگشت هم همین کار رو انجام می دهم. در آخر بارها یه صخره رو بالا و پایین می روم تا خودم به تنهایی بتونم راه اون رو کامل بروم.»

یکی از دوستانش در باشگاه صخره نوردی درباره جاستین این طور توضیح می دهد: «جاستین انگیزه زیادی داره و هیچوقت ندیده ام بگه که نابیناست. و اگه از قبل ندونین که اون بینایی نداره، اصلا متوجه نمی شه، چون وقتی با جاستین صحبت می کنین، مستقیم به شما نگاه می کنه و به طور کامل مانند بقیه بچه هاست.»

نابینایی که صخره نوردی و عکاسی میکنه

اما صخره نوردی تنها توانایی خاصی نیس که جاستین داره، اون به عنوان یه عکاس حرفه ای کار می کنه و در مورد عکس هایی از طبیعت و چشم اندازه ها مهارت داره. خودش می گوید که از خاطراتی که زمان بینایی داره، بهره می گیرد، هم اینکه نور آفتاب و جهت سایه رو احساس می کنه و کمی هم با حس غریزه ای که داره، می تونه عکس هاش رو بگیره.

جاستین نمی تونه عکس هایی که گرفته رو ببینه، اما اون ها رو تو یه نمایشگر ۲۷ اینچی قرار می دهد و در این صورت می تونه بعضی از پیکسل هایی که رنگ های تیره ای داره رو ببینه و به این شکل تضادهای میان روشنی و تاریکی رو تشخیص بده.

نابینایی که صخره نوردی و عکاسی میکنه

با تماشای عکس هایی که جاستین گرفته، واقعا نمی توان حدس زد که عکاس اون ها نابینا باشه.

زندگینامه میلیونرهای خودساخته

فواید گوش دادن به موسیقی واسه بدن

noindex خبرگزاری مهر

دیدگاهتان را بنویسید