نگاهی بر فراز و فرودهای سونی موبایل؛ آیا ژاپنی ها می توانند قاعده بازی را تغییر دهند؟

از شروع قرن بیست و یکم میلادی زمان زیادی نگذشته بود که سونی پای به صنعت موبایل دنیا گذاشت، اما طولی نکشید که این شرکت ژاپنی با عرضه کالاهایی متفاوت چگونگی استفاده ما از این دستگاه ها رو از این رو به اون رو کرد و در گروه برترینای این صنعت قرار گرفت.

این شرکت موفق شد با به کار گیری نبوغ خود، جایگزینایی فوق العاده رو واسه اجناس نامداران اون زمان شامل نوکیا، موتورولا و RIM ارائه کنه. با این همه، مثل خیلی از شرکت های سازنده موبایل در اون دوران، سونی هم نتونست در برابر آیفون که در سال ۲۰۰۷ میلادی ظهور پیدا کرده بود قد علم کنه.

از همین رو، خیلی از بزرگان صنعت موبایل در اون دوران عزمشونو جزم کردن که اون بخش رو رها کرده و موفقیت رو در بخشای دیگری جستجو کنن اما سونی راسخ بود که در گود مقابله بمونه و با تلفنای هوشمند سری اکسپریای خود به جنگ حریف بره.

با این همه، تلاشای سونی واسه زنده نگه داشتن نوآوری بی حاصل بوده و راهی که در پیش گرفته به بیراه س میره. حال این سوال مطرح می شه که این شرکت واسه جلوگیری از مرگ کم کم خود چه کاری رو می تونه بکنه؟

در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین.

سونی اریکسون با گذشت زمان

قبل اینکه نگاهی به آینده داشته باشیم بهتره کمی به گذشته برگردیم. داستان از همکاری مشترک واحد موبایل سونی در ژاپن و شرکت سوئدی اریکسون شروع می شه که با هدف ساخت یه تلفن هوشمند در سال ۲۰۰۱ میلادی شکل گرفت و نام انتخابی واسه اون خوب برنده های سازنده اش رو معرفی می کرد: میوه این همکاری Sony Ericsson T68i نام داشت.

تلفن هوشمند T68i که از یه سیستم عامل اختصاصی استفاده میکرد، طراحی هوشمندانه ای داشت، لبه هاش به شکل خمیده طراحی شده بودن و به جای دکمه های رهگیری هم یه جوی استیک واسه اون در نظر گرفته شده بود.

نمایشگر موبایل یاد شده ۲۵۶ رنگ داشت و بخاطر این استاندارد تازه ای رو واسه شرکتای سازنده تعریف می کرد. در دوره ای که تلفنای هوشمند ظاهری تکراری و خسته کننده داشتن، سونی محصول متفاوت خود رو با قیمت بالای ۶۵۰ دلار عرضه کرد.

بر خلاف این موضوع، بسیاری این موبایل رو خریدن و تا وقتی که این دستگاه ها به همراهانی هوشمند بدل نشدن، رقیبی واسه اون پیدا نشد.

در بازه وقتی یه سال پس از عرضه این محصول، موبایلا بزرگ و بزرگ تر می شدن و بدین سان مدل مفهومی از یه تلفن هوشمند تموم عیار تعریف گردید.

پس از T68i موبایل Sony Ericsson T610 به بازار اومد که ترکیبی از دو رنگ مشکی و نقره ای، یه جوی استیک و نمایشگری با ۶۵ هزار رنگ و رزلوشن ۱۲۸ در ۱۶۰ پیکسل رو در خود داشت.

طراحی عالی بزرگ ترین نقطه قوت این محصول به حساب می رفت و نمایشگر باکیفیت این دستگاه دوباره استانداردهای تعریف شده واسه صفحه نمایش اجناس دیگه رو عوض کرد.

Sony Ericsson K750i (آخرین موبایل از سمت چپ) و SE T68i (موبایل طلایی رنگ وسط)

زمان عرضه سری T تا سری K رو میشه دوران بالاترین درجه بلند پروازیای سونی در بخش موبایل به حساب آورد. فروش موبایل K750i در سال ۲۰۰۵ میلادی بسیار موفق بود و بسیاری این تلفن هوشمند رو تخم طلای سونی می خوندن.

دوربین ۲ مگاپیکسلی K750i شرکت سازنده اش رو به پیروز رقابت در این بخش بدل کرده بود و تردیدی نیس که این شرکت هنوزم در این بخش برترینه. از دیگر وجوه فرق این موبایل با بقیه اجناس موجود در بازار میشه به پلیر موسیقی و حافظه قابل پیشرفت اون اشاره کرد که K750i رو از بقیه اجناس موجود در بازار جدا می کرد.

اما نکته مهم در این رابطه اون بود که دستگاه به یه حافظه اختصاصی نیاز داشت و از همون فیش هدفون قدیمی سونی به نام Fast Port استفاده میکرد نه فیش ۳٫۵ میلیمتری عادی امروزی.

کار کردن با اون موبایل شک نداشته باشین واسه کاربران دلچسب بود و با پا گرفتن آروم سرویس MMS واسه تشویق استفاده کنندگان به اشتراک گذاری عکس، دوربین اون حسابی به کار می اومد.

علاوه بر این، جا دادن یه دوربین دو مگاپیکسلی روی K750i نشون داد که سونی می خواد روی امکانات مشخصی تاکید کنه و نتیجه این توجه، موبایل دیگری به نام K800i بود (که با نام K790i هم از اون یاد می شد) و بعضی اونو موفق ترین گوشی موبایل سونی اریکسون حساب می کنن.

با عرضه این موبایل، برند سایبرشات از دوربینای سونی به تلفنای همراه سونی اریکسون اومد و طراحی خاص اون سبک تازه ای رو واسه شمایل و ظاهر تلفنای هوشمند آینده تعریف می کرد.

دوربین ۳٫۲ مگاپیکسلی K800i هم مرز میان تلفنای هوشمند و دوربینا رو بیشتر از هر زمان دیگری کم رنگ کرد و از طرفی نمایشگر QVGA دستگاه هم حکایت از عرضه نزدیک الوقوع تلفنایی با نمایشگرهای بزرگ تر داشت.

حتما موبایل K800i رو خوب به یاد میارید. این محصول تا سال ۲۰۰۷ میلادی و تا قبل اینکه اپل صنعت موبایل دنیا رو از نو تعریف کنه، فروش بسیار خوبی رو تجربه کرد. دستگاه یاد شده به بسیاری نشون داد که موبایلا هم می تونن خوب دوربینای ببین و بگیر اون دوران عکس بگیرن و خیلی از کاربران بخاطر این اونو به یاد میارن اما مانند خیلی از دستگاه های دیگه، وقتی که اپل آیفون رو معرفی کرد، K800i هم از کانون توجه کاربران خارج شد.

آیفون از راه می رسه

آیفون اولیه

مثل موتورولا، بلک بری که با نام RIM BlackBerry (برگرفته از عبارت Research In Motion Limited) میشناختنش و بعدا نام RIM از نام اون حذف گردید و هم اینکه نوکیا که واحد موبایل خود رو به مایکروسافت فروخت، سونی اریکسون هم به صورت کامل نتونست تهدید آیفون رو تشخیص بده.

شاید اولین موبایل اپل خیلی هم محصول عجیب ای نبوده باشه اما یه گوشی موبایل به طور کامل متفاوت بود که نمایشگری از نوع تاچ خازنی داشت. تا زمان عرضه این محصول، شمار دستگاه های دارای نمایشگر لمسی محدود بود و همه اونا از فناوری تاچ مقاومتی بهره می بردن که به فشار وارد شده به وسیله انگشت کاربر عکس العمل نشون می داد اما نمایشگر آیفون در برابر لمس حساس بود.

در نتیجه، معنی دستگاهی با یه نمایشگر کامل تاچ انتظارات و انتظارات مشتریان و کاربران از دستگاه های موبایل رو به کلی عوض کرد و سونی اریکسون بر خلاف تلاش هاش واسه رقابت و به رقابت کشیدن آیفون نتونست به این مهم نائل آید.

مشخصه کلیدی آیفون جدای از نمایشگر فوق العاده اش، سیستم عامل اون بود (که با عنوان iOS هم ازش صحبت به میون میاد) و در اصل واسه نمایشگرهای تاچ طراحی شده بود، این درحالیه که سونی اریکسون درست مانند نوکیا تلاشی بی حاصل رو واسه تغییر کاربری اینترفیس سیمبین به خاطر استفاده در نمایشگرهای تاچ شروع کرده بود.

در سال ۲۰۰۸، الجی از بازار پر همهمه موبایل سر بر آورد و سونی اریکسون رو پشت سر نهاد. سود این شرکت که در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر با ۱٫۱۲۵ میلیارد دلار اعلام گردیده بود در حدود ۸۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹ میلادی کم شد و از همون زمان، زنگ خطر واسه سونی به صدا در اومد.

این افت سود در بازه وقتی کوتاهی اتفاق افتاد و مبلغ زیادی به حساب می اومد. از اون زمان شش سال میگذره و حال این سوال مطرح می شه که واحد موبایل سونی چیجوری تونسته خود رو حفظ کنه؟

ظهور نسل اکسپریا

پس از عرضه آیفون، سونی اریکسون اول سیمبین رو به عنوان پلتفرم منتخب خود انتخاب کرد و پس از اینکه جنگ در بخش تلفنای هوشمند وسعت بیشتری پیدا کرد، ویندوز موبایل و اندروید رو انتخاب کرد.

این شرکت همزمان با مهاجرت خود به سمت تلفنای هوشمند، بازم به تولید تلفنای همراه قابل توجه از جمله W995 در سال ۲۰۰۹ ادامه داد که واسه اولین بار در دنیا همراه با یه دوربین ۸ مگاپیکسلی عرضه شد و در اصل بخشی از تلاش این شرکت واسه تولید موبایلای سری W بود که با تاکید روی واکمن ساخته می شد (و البته سری P این شرکت که بر مبنای پلتفرم سیمبین ارائه شدن و امکاناتی مثل PDA یا همون دستیارهای دیجیتالی شخصی داشتن).

اما تغییر کلیدی در سوددهی سونی از تصمیم اون واسه خرید سهم شریک خود یعنی اریکسون سر گرفت و به موجب اون، سونی اریکسون به واحدی تبدیل شد که کامل زیر مجموعه این شرکت قرار می گرفت.

سونی خبر خرید اریکسون رو در اکتبر سال ۲۰۱۱ منتشر و در فوریه سال بعد، اون قرارداد رو پایانی کرد و از اون زمان، زیرشاخه ای به نام Sony Mobile Communications یا همون واحد موبایل به این شرکت ژاپنی اضافه گردید.

تا قبل از این اتفاق، سونی اریکسون دو دستگاه به طور کامل هوشمندانه رو تولید کرده بود که با هدف ارائه بهترین خصوصیات PDA و موبایل-دوربینای این شرکت به شکل یه دستگاه واحد، تولید شدن.

هر دوی این موبایلا از پلتفرم ویندوز موبایل مایکروسافت بهره می بردن و در زمونه ای عرضه شدن که درخواست و نیاز به کیبوردای فیزیکی روی دستگاه های موبایل، به پرسشی بسیار مهم در بازار این اجناس بدل شده بود.

تلفن هوشمند اکسپریا Z3 در مقایسه با اکسپریا Z2

از میون این دو دستگاه یاد شده، اکسپریا X1 به خاطر سخت افزار فوق العاده و نرم افزار خالی از باگش از محبوبیت بیشتری بهره مند بود. تلفن هوشمند X1 یه کیبورد QWERTY کامل، نمایشگر تاچ بزرگ و استایلوس داشت و در حالی که مدل جدیدتر اون یعنی Xperia X2 تنها کمی بهتر ظاهر شده بود، میشه این دو رو بهترین و مبتکرانه ترین اسمارت فونای سونی به حساب آورد.

در سال ۲۰۱۰ میلادی، این شرکت اولین تلفن هوشمند اندرویدی خود رو با نام Xperia X10 معرفی کرد که سبک و طراحی مخصوص خود رو داشت و حتی امروز هم خیلی راحت میشه اونو به خاطر آورد.

پس از این محصول، موبایلای دیگری به اسمای Xperia X10 mini pro (اولین نسخه کوچیک شده از اون) و Xperia Arc که دوربینی فوق العاده با طراحی عالی داشت، به کاربران عرضه شد و بعد سونی Xperia Ray و در آخر Xperia Play رو روونه بازار کرد که مجهز به یه کنترلر کشویی پلی استیشن بود.

تلفن هوشمند اکسپریا Z3 Compact و Z1 Compact

به دنبال خرید شرکت اریکسون و تولد واحد موبایل سونی، این شرکت ژاپنی تمرکز خود رو به اندروید معطوف کرد که با سرعتی باور نکردنی پله های پیشرفت رو طی می کرد. در فوریه سال ۲۰۱۲ میلادی، موبایل اکسپریا S رونمایی شد که حافظه داخلی بالا (۳۲ گیگابایت)، نمایشگر ۴٫۳ اینچی اچ دی و دوربین اصلی ۱۲ مگاپیکسلی (که بعدا روی خیلی از دستگاه های موبایل به خدمت گرفته شد) رو واسه کاربرانش به ارمغان می آورد.

پس از این مدل، پرچمداران دیگری مثل Xperia Ion و Xperia Acro و هم اینکه تلفنای هوشمند اقتصادی این شرکت شامل Xperia P و Xperia U عرضه شدن و بدین سان برند اکسپریا همه اسمارت فونای تولیدی این شرکت رو در بر گرفت.

با معرفی تلفن هوشمند اکسپریا Z در سال ۲۰۱۳ میلادی، سری جدید پرچمداران این شرکت پای به میدون وجود گذاشتن و بستر مناسب واسه ارائه نسخه های بعدی از اون جفت و جور گردید اما بدیش اینه سونی نتونست با اتخاذ این روش هدف دار بازار اجناس تلفنای هوشمند رو از اون خود کنه.

جدول زیر لیستی از موبایلای سری اکسپریای سونی رو به همراه اطلاعات کلی واسه مقایسه اونا در بر داره که در ادامه توجه تون رو به اون جلب می کنیم.

روی کاغذ، موبایل اکسپریا Z یه محصول انقلابی بود اما در عمل، تنها لیستی از اعداد و ارقام گول زننده رو در خود داشت. به دنبال این محصول، دستگاه های موبایل دیگری هم از طرف سونی عرضه شدن و با وجود اینکه بهبودهای زیادی در نوع نمایشگر و دوربین اونا حاصل شده بود، این موبایلا بیشتر روندی تکاملی رو طی می کردن تا انقلابی و حرف تازه ای واسه گفتن نداشتن.

اما خونواده اکسپریا Z سرچشمه ورود مدلای دیگری هم شدن و شرکت سازنده خود رو به ساخت کالاهایی با ابعاد جور واجور نمایشگر تشویق کردن؛ واسه نمونه Xperia Z Ultra فبلتی بزرگ تر از حد معمولی بود که به کاربر امکان می داد از مداد یا خودکارهای معمولی روی نمایشگر اون استفاده کنه یا Xperia Z3 Compact که به نظر بسیاری بهترین موبایل تولید شده به وسیله واحد موبایل سونیه.

حالا هشت سال از زمان عرضه اولین مدل از آیفون میگذره و پس از اون اجناس مختلفی از طرف شرکتای سازنده موبایل در سراسر دنیا عرضه شد که هر یک با الهام از آیفون، ساختارهایی تازه پیدا کردن و خود رو با گرایشات روز وفق دادن، اما بدیش اینه سونی نتونست به دوران بالاترین درجه گذشته برگرده.

این شرکت مثل بسیاری دیگه نشون داد که تمایلی واسه خطر کردن در بخش نوآوری نداره و بهتر می دونه که فقط مدلای تکامل پیدا کردی از اسمارت فونای خود رو ارائه کنه که این روش هدف دار با در نظر گرفتن رقابت جدی موجود در بازار اصلا نمی تونه کارگر بیفته.

اما سونی چیجوری می تونه از این مرگ به ظاهر پیشگیری ناپذیر کم کم جلوگیری کنه؟ زمان اون رسیده که ژاپنیا روش هدف دار خود در قبال سری Xperia Z رو تغییر بدن و تلاش هاشون رو روی بخش دیگری متمرکز کنن؟

سونی موبایل به کدوم سو در حرکته؟

سونی اریکسون دیگه وجود نداره و وقت اون رسیده که شرکت مادر از اشتباهات خود درس بگیره. این شرکت ژاپنی همه تلاش خود رو استفاده کرده تا در گود مقابله بمونه با این همه، به نظر میاد که چشم بادامیا تصمیمی جدی واسه تغییر شرایط الان ندارن.

این شرکت با اتخاذ تصمیماتی درست، بعضی از تکنولوژیای غیر موبایل خود مثل X-Reality Engine، واحد پردازش تصویر BIONZ و حسگر Exmor-R رو به صورت کامل در اسمارت فون هاش به خدمت گرفت اما این اقدامات واسه متوقف کردن حرکت رو به سقوط اون کافی نبود.

در حالی که سونی تموم تمرکز خود رو روی تکنولوژیای موجودش گذاشته بود، رقبایش دست به ابتکار عملای واقعی زده و اونو گذروندن.

شاید این شرکت علم خوبی در بخش دوربین داشته باشه اما رقبایش بهتر از اون می دونن که چیجوری از حسگرهای دوربینش در اجناس خود بهره بگیرن. حسگرهای دوربین این شرکت الان در خیلی از تلفنای هوشمند سامسونگ و اپل به خدمت گرفته می شن و جالبه بدونین که کارکرد این سنسورها در اجناس حریف به مراتب بهتر از تلفنای هوشمند تولیدی خود سونیه.

بعضی می گن که شرایط واسه این شرکت خیلی هم بد نیس چراکه طراحی خاص اجناس و هم اینکه مقاومت در برابر آب، دو مزیت و برتری کلی موبایلای تولیدی اون در قیاس با رقبایش حساب می شن.

برخلاف این گروه، مشکل کلی سونی اون هستش که در چرخه عرضه اسمارت فون هاش اونا رو به اندازه کافی پیشرفت نمی ده. واسه درک بهتر این نکته شاید بهتر اون باشه که نگاهی به سه موبایل Xperia Z2، Xperia Z3 و Xperia X3+ داشته باشیم و به تفاوتای خیلی کم اونا اشاره کنیم.

کازی هیرای مدیر عامل سونی

البته راه هایی واسه اینکه سونی بتونه بازم در میدون رقابت بازار اجناس موبایل بمونه وجود دارن اما کلیدی ترین راه حل تغییر چرخه عرضه محصولاتشه. روشنه که در خود ژاپن همیشه درخواست واسه خرید مدلای جدیدتر از اجناس موبایل این شرکت هست، پس این شرکت می تونه چرخه فعلی رو فقط در زادگاه خود نگه داره (البته بدون اینکه به هر کدوم از موبایلای تولید خود نامی جدید از خونواده Xperia Z بده) اما واسه دیگه بازارها، بهتره که هرساله تنها یه پرچمدار رو عرضه کنه.

با این همه، موضوع فقط با کندتر کردن روند عرضه پرچمداران حل نمیشه؛ بلکه هر موبایل جدید باید با نسخه قبلی خود فرق داشته باشه که اینم یا با بهبود نمایشگر ممکن می شه یا با تغییر طراحی کلی و یا بهبود قابل توجه دوربین.

الان، سونی تلفنای هوشمند خود رو فقط واسه انجام وظیفه عرضه می کنه و هیچکدام از راهکارهای یاد شده رو در نظر نمی گیره، اما تردیدی نیس که وقت تغییر شده.

اگه مقایسه سه پرچمدار یاد شده در بالا نتونست شما در مورد ضعف این شرکت راضی کنه بهتره که نگاهی به جدول کارکرد مالی این شرکت ظرف ۱۰ سال گذشته بندازین. حتما تایید می کنین که روش هدف دار اجناس سونی، نقشی در وارونه کردن شرایط بد اون و افت فروشی که از زمان عرضه آیفون تجربه کرده، نداشته.

اما سونی علاوه بر تغییر روش هدف دار خود در مورد اسمارت فون هاش می تونه تمرکز بیشتری رو روی دستگاه های دیگه شامل شکلای جور واجور پوشیدنی، دوربینای هوشمند و تبلتا داشته باشه.

درسته که این شرکت حضور موفقی در بازار تلفنای هوشمند نداشته اما عملکردش در بخش تبلت داستان دیگه ایه و جدیدترین محصول اون در این بخش یعنی تبلت Xperia Z4 یکی از بهترین تبلتای اندرویدی عرضه شده تا به امروزه.

همونطور که تایید می کنین تبلتای اندرویدی درست مانند اسمارت فونای براساس این سیستم عامل نتونسته ان بازار رو به تصرف خود درآورند، با این حال، Xperia Z4 Tablet ضد آب، امکانات و خصوصیات منحصربفردی داره و واسه استفاده در شرایط و محیطای جورواجور از جمله بیابانای پر گرد و خاک خاور میانه تا مناطق حاره ای و پر باران آسیا و هوای غیر قابل پیش بینی اروپا و آمریکا طراحی شده و روشنه که شرکت سازنده می تونه این گروه از اجناس رو به عنوان کانون تمرکز بعدی خود انتخاب کنه؛ از تبلتا گرفته تا دوربینای هوشمند و اجناس مبتکرانه QX10 و QX100 که در نمایشگاه IFA 2013 رونمایی شدن همه رو بررسی کنه.

این لنزها که هم زمان با تلفن هوشمند Xperia Z2 رونمایی شدن عملکردی مثل یه منظره یاب ریموت رو از خود نشون داده و کاربر رو قادر می ساختن که با به کار گیری زوم اپتیکال موبایل از سوژه عکس بگیرن اما بدیش اینه نتونستن توجه بازار رو به خود جلب کنن.

دوربین ببین و بگیر QX-10 قادر بود عکسایی با کیفیت از سوژها بگیره در حالی که مدل QX-100 بعضی مکانیزمای کنترل دستی رو در اختیار کاربرانش می گذاشت که QX-10 بدون اونا بود و البته قیمتی به مراتب بالاتر از اون داشت.

طولی نکشید که نسل دوم این دوربینا به اسمای QX1 و QX30 همراه با بروزرسانیای قابل توجه از راه رسیدن که از اون جمله میشه به زوم اپتیکال ۳۰x و یه جور پایه واسه قرار گرفتن لنزهای سری E دستگاه (که در دوربینای DSLR شرکت سازنده دیده می شد) اشاره کرد.

دوربینای سری QX می تونن همون اسلحه مخفی سونی واسه در اختیار گرفتن سهمش از بازار باشن؟ حالا که نوکیا واحد موبایل خود رو به مایکروسافت فروخته، احتمال اینکه نسخه جدیدتری از موبایل لومیا ۱۰۲۰ با دوربین ۴۲ مگاپیکسلی اش رو ببینیم بسیار پایینه و شاید این بهترین فرصت واسه سونی باشه تا جادوی خود در بخش دوربین رو به نمایش بزاره و بازار رو از چنگ حریف خود در بیاره.

پوشیدنی بخش دیگه ایه که سونی یدی طولانی در اون داره و اولین محصول اون در این بخش Live View نام داشت که با برند سونی اریکسون در سال ۲۰۰۵ میلادی عرضه گشت.

این شرکت ژاپنی که یکی از پیشگامان اسمارت واچای مدرن حساب می شه، از سیستم عامل Android Wear گوگل در نسل سوم ساعتای هوشمند خود استفاده کرد اما به نظر میاد رقابت واقعی اون در این بخش حالا شروع باشه؛ یعنی وقتی که اپل واچ تقریبا یه میلیون کاربر داره.

سونی کنترل زیادی روی پلتفرم پوشیدنی (یعنی Android Wear) دستگاه های تولیدی اش نداره، با این همه، شرکت نامبرده می تونه تلاشای خود در بخش طراحی رو روی بخش دیگری معطوف کنه تا به همون ظاهر عالی اپل واچ و بعضی رقبای اندرویدی اش مثل Huawei Watch و LG G Watch R دست پیدا کنه.

Smartwatch 3

اسمارت واچ ۳ حالا بدنه ای فلزی داره، اما بسیاری توقع دارن که شرکت سازنده اون، با ارائه نسل جدید این پوشیدنی و به کار گیری نوآوریایی در بخش طراحی (که نتیجه توجه عمیق به خواست کاربرانه)، معنی ساعتای هوشمند رو به رقابت بکشه. فرقی نمی کنه که این نوآوری با رسیدن به توازن مناسب میان اندازه و طراحی محقق شه یا با در نظر گرفتن یه نمایشگر فوق العاده و باتری با ظرفیت بالا، در هر صورت روشنه که پوشیدنی بعدی سونی باید فرق داشته باشه.

و باید بگیم که این وسط یه موضوع خود رو شدیدا نشون میده و اون ناتوانی سونی در متفاوت بودنه. در بازار رو به اشباع تلفنای هوشمند، این شرکت مجبوره که کالاهایی متفاوت از باقی دستگاه های موجود در بازار عرضه کنه و بدیش اینه سری Xperia Z اون بر خلاف خوب بودنشون اینجور مشخصه ای ندارن.

بذارین مقایسه ای داشته باشیم میان تلفن هوشمند Xperia Z3+ و رقبای اون از شرکتای سامسونگ، الجی، اچ تی سی و هوآوی:

سونی واسه زنده موندن باید دوباره جادوی خود رو که از سونی اریکسون یه برند موفق ساخت به خدمت بگیره. این شرکت باید متفاوت و جسور باشه.

اگه ژاپنیا بتونن خارج از چهارچوبای موجود فکر کنن و در مورد تلفن هوشمند و پوشیدنی بعدی خود به درستی نوآور باشن اون وقت امید واسه پیروزی شون بالا میره اما ناتوانی این شرکت در ارائه محصولی متفاوت از Xperia Z3+ می تونه به معنی پایان زندگی اون در بازار اسمارت فونا باشه.

سونی دیگه در گروه ۱۰ شرکت برتر تولید کننده موبایل دنیا قرار نداره (لیستی که هفت بازیگر اصلی اونو چینیا تشکیل میدن) و بدون اضافه کردن مشخصه فرق به محصولاتش و به رقابت کشیدن وضعیت الان، شانسی واسه پیروزی نداره.

اگه این شرکت بخواد واقعا فرق داشته باشه شاید بهتر اون هستش که نسخه ای فلزی از موبایلای سری اکسپریای خود (شاید با همون نام Xperia Z4) رو عرضه کنه.

حال اگه به این بدنه فلزی، یه نمایشگر QHD، چیپست با ثبات و قوی، دوربین فوق العاده (با توانایی پردازش خوب تصاویر که از تموم پتانسلای ماژول اون بهره کافی رو ببره) و در صورت امکان خاصیت ضد آب بودن رو اضافه کنیم، محصولی رو داریم که می تونه بهترینای جهان رو به رقابت بکشه.

اما اگه ژاپنیا همون روش هدف دار قبلی خود در قبال طراحی محصولاتشون رو دنبال کنن (که وقتی مورد پسند بسیاری بود و حالا خسته کننده) و فقط به آپگرید امکانات نسخه قبلی پرچمدارانشان بپردازند، سرنوشت بدی در انتظار اونا میشه.

نظر شما چیه؟ سونی می تونه این شرایط رو عوض کنه یا فقط به خاطرها می رسه؟

پاسخی بگذارید